W oparciu o znaleziska ceramiczne stwierdzono, że istniała tu "w okresie między 800 a mniej więcej 950 rokiem n.e. mała i uboga osada wiejska typu otwartego." Inaczej datuje ceramikę Czesław Hadamik. Na podstawie obecnej wiedzy opowiada się raczej za XI-XIII-wiecznym rodowodem osady. Mimo tego nadal jest to stanowisko wcześniejsze niż te, które odsłonięto w Kielcach i tylko odrobinę późniejsze niż najstarsze w tym regionie ślady osadnictwa wczesnośredniowiecznego znalezione na Górze Grodowej w Tumlinie.
Szydłówek istniał już, zanim powstał kościół Św. Wojciecha, a było to w roku 1084 lub 1086. Jan Pazdur w "Dziejach Kielc" tak pisze o powstaniu kościoła: Dokument fundacyjny wprawdzie zaginął i nie dostał się już nawet do rąk Długosza, znany mu był jednak pośrednio poprzez dokumenty erekcyjne kolegiaty kieleckiej, która w 1171 r. odziedziczyła spadek po starszym kieleckim kościele. Spadek ten obejmował własność gruntową 5 miejscowości – Kielc, Zagórza, Szydłówka, Mójczy oraz wsi Bardo koło Łagowa. "Trzecia prebenda kanonicka kolegiaty kieleckiej nazywała się Szydłowieczską i otrzymała uposażenie na majątku byłego kościoła parafialnego św. Wojciecha w Kielcach".