W 1905 roku w Turgielach działała początkowa wiejska szkoła. W 1903 roku Turgiele uzyskały status miasteczka i liczyły 196 mieszkańców. Słynęły z dużego jarmarku w ciągu roku – w dniu 8 maja. 18 kwietnia 1919 r. podczas wojny polsko-bolszewickej, polska kawaleria pod dowództwem ppłk. Władysława Beliny-Prażmowskiego (1888–1938) wkroczyła w rejon Turgieli, by stąd dokonać uderzenia na Wilno.
W dwudziestoleciu międzywojennym miasteczko leżące w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Miejscowość leżała w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945)., w powiecie wileńsko-trockim. Siedziba w gminy Turgiele. W 1931 miejscowość liczyła 434 mieszkańców, zamieszkałych w 77 budynkach.
Z Turgielami związany był ks. prałat Józef Obrembski. 12 czerwca 1932 roku otrzymał święcenia kapłańskie, po czym od razu zabrany został przez księdza dziekana Pawła Szepeckiego do Turgiel, gdzie bywał jeszcze jako kleryk. Ksiądz Józef Obrembski pracował w Turgielach osiemnaście lat: od 1932 do 1950 roku. Spełniał nie tylko obowiązki duszpasterskie, ale też wykonywał mnóstwo pracy społecznej. W Turgielach ks. J. Obrembski zaprzyjaźnił się z generałem Lucjanem Żeligowskim, który po przewrocie majowym (1926 r.) otrzymał ziemię w Andrzejowie koło Turgieli.