komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Anastasia Goffredo da Alatri (24 grudnia 1261) – kardynał diakon S. Giorgio in Velabro Uberto Coconati (24 grudnia 1261) – kardynał diakon S. Eustachio Matteo Orsini Rosso (31 maja 1262) – kardynał diakon S. Maria in Portico †Giordano Pironti (31 maja 1262) – kardynał diakon Ss. Cosma e Damiano (zmarł 9 października 1269 w Viterbo)
Dwunastu elektorów mianował Urban IV, sześciu Innocenty IV, a jednego Grzegorz IX.
Nieobecny †Raoul Grosparmi (24 grudnia 1261) – kardynał biskup Albano; legat papieski przy wojskach VII krucjaty (zmarł 11 sierpnia 1270 w Tunezji)
Podziały wśród kardynałów Wśród kardynałów nie było zgody co do tego, jaką postawę przyjąć w zaistniałej sytuacji politycznej. Według współczesnych "Roczników z Piacenzy" ( Annales Piacentines), kardynałowie podzielili się na dwie frakcje: andegaweńską (pars Caroli), opowiadającą się za kontynuacją sojuszu z Karolem I i składającą się rzekomo z 6-7 członków, oraz procesarską (pars Imperii) liczącą podobno około dziesięciu kardynałów, dążąca do odbudowy Cesarstwa celem zrównoważenia dominacji Andegawenów. "Andegaweńczycy" mieli dążyć do wyboru kardynała z rodu Orsini, natomiast liderami drugiej frakcji mieli być Ubaldini i Riccardo Annibaldi. Ocena precyzji przekazów dotyczących podziałów wśród elektorów jest trudna.