Po wstąpieniu na tron w 1768 udało mu się polepszyć kiepską dotychczas finansową sytuację Landgrafstwa. Dotychczas pomagała zaprzyjaźniona z jego ojcem Maria Teresa Habsburg. Odpowiednie reformy wprowadził jego minister Friedrich Karl von Moser (1723–1798). Ludwik IX był władcą z wizją i typowym monarchą oświeconym. Zniósł stosowanie tortur w sądownictwie. Na jego dworze było wielu pisarzy i artystów niemieckich, choć była to też zasługa jego żony, księżnej Karoliny. Rewolucja francuska odebrała mu posiadłości w Alzacji.
Potomkowie Z zawartego 12 sierpnia 1741 małżeństwa Ludwika IX z Karoliną Wittelsbach (1721–1774) narodziło się ośmioro dzieci: Karolina (1741–1820) – żona Fryderyka V, landgrafa Hesji-Homburg Fryderyka Luiza (1751–1805) – druga żona króla Prus Fryderyka Wilhelma II Hohenzollerna Ludwik (1753–1830) – wielki książę Hesji-Darmstadt Amalia Fryderyka (1754–1832) – żona Karola Ludwika Badeńskiego Wilhelmina Luiza (1755–1776) – żona Pawła I Romanowa, późniejszego cara Rosji Luiza Augusta (1757–1830) – żona Karola Augusta Wettyna, wielkiego księcia Sachsen-Weimar-Eisenach Fryderyk Ludwik (1759–1802) Christian Ludwik (1763–1830)
Krótko po śmierci pierwszej żony Ludwik IX poślubił w 1775 Marie Adelaide Gräfin von Lemberg.