Służba wojskowa Syn Antoniego. W styczniu 1945 wstąpił ochotniczo do 4 Zapasowego Pułku Piechoty w Białymstoku i w tym samym roku ukończył Oficerską Szkołę Piechoty nr 2 w Lublinie, promowany na stopień podporucznika w korpusie oficerów piechoty przez gen. dyw. Bronisława Półturzyckiego. Został dowódcą plutonu w 6 Zapasowym Pułku Piechoty w Chełmnie, a później starszym pomocnikiem kierownika sekcji mobilizacyjnej w sztabie Dowództwa Okręgu Wojskowego nr II. W latach 1946–1947 komendant szkoły podoficerskiej 39 Pułku Piechoty w Kamieniu Pomorskim. Po kursie oficerów sztabu pułku w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie w 1948 został oficerem taktyczno-wyszkoleniowym 51 Pułku Piechoty w Starogardzie Gdańskim. Następnie szef sztabu 55 Pułku Piechoty w Braniewie w stopniu kapitana. W okresie 1949–1952 ukończył z wyróżnieniem Akademię Sztabu Generalnego WP w Rembertowie. W 1957 uzyskał stopień doktora nauk wojskowych. W latach 1953–1958 był redaktorem naczelnym miesięcznika „Myśl Wojskowa”. W tym okresie napisał wiele publikacji i opracowań wojskowo-historycznych z dziedziny sztuki wojennej, poświęconych m.in. walkom polskich żołnierzy podczas II wojny światowej na przyczółku warecko-magnuszewskim w 1944 i na Wale Pomorskim w 1945.