Rok wcześniej poślubiła kolegę ze studiów lekarskich, Zygmunta Klemensiewicza, który m.in. redagował pisma socjalistyczne. Żona pomagała mu jako redaktorka, autorka i tłumaczka prasy zagranicznej. Została także pierwszą przewodniczącą Ogólnozawodowego Stowarzyszenia Kobiet Pracujących. W 1903 jako pierwsza aptekarka w Galicji z tytułem magistra otworzyła skład materiałów aptekarskich (drogerię) w Krakowie przy ulicy Karmelickiej 15, zatrudniającą tylko kobiety, między innymi koleżanki ze studiów. Wraz z gronem pedagogów współredagowała tygodnik dla dzieci „Promyk”. Podczas I wojny światowej pracowała w krakowskiej aptece „Pod Gwiazdą”, należącej do magistra Konstantego Wiszniewskiego.
W zakupionym w 1922 roku majątku w Sygneczowie prowadziła uprawę roślin leczniczych. Po czterech latach przekazała ją córce i zięciowi, a sama powróciła do zawodu farmaceuty. W latach 1924–1932 pracowała jako retaksatorka recept w Okręgowym Związku Kas Chorych w Krakowie. W latach późniejszych prowadziła badania nad psychiką dziecka. Miała trzy córki, w tym lekarkę Jadwigę Beaupré.
Po śmierci męża wyjechała w 1948 roku do mieszkającej w Hiszpanii najmłodszej córki, a do Polski wróciła po siedmiu latach. Zmarła w Krakowie w 1963 roku.
Przypisy