Muhammadem Alim.
Po odejściu na emeryturę nadal pozostawał aktywnym publicystą sportowym "Toronto Star"; w wieku 75 lat nieco ograniczył aktywność, pisał jednak trzy razy w tygodniu sportowe komentarze aż do 1994. W ciągu przeszło półwiecza pracy w dziennikarstwie sportowym zyskał uznanie zarówno sportowców, jak i kolegów po piórze oraz czytelników. Nazywany był "dziekanem kanadyjskich dziennikarz sportowych". Obserwując zmiany medialne dokonujące się w tym okresie, uważał, że jedyną szansą prasy sportowej w starciu z transmisją telewizyjną jest rzetelna, dogłębna relacja z wydarzeń. Unikał przy tym pisania w pierwszej osobie, pozostawiając czytelnikowi wiele miejsca do własnych przemyśleń i opinii.
Dunnell uchodził za osobę skromną, unikającą rozgłosu, niemniej jego zasługi dla kanadyjskiej publicystyki sportowej nie pozostały niezauważone. W 1991 jego nazwisko wpisano do Hall of Fame sportu kanadyjskiego oraz Hall of Fame kanadyjskich wyścigów konnych. Był również członkiem Hall of Fame futbolu kanadyjskiego. W 1988 został laureatem nagrody dla dziennikarzy piszących o baseballu, noszącej imię kanadyjskiej legendy tej dyscypliny Jacka Graneya. W 1991 otrzymał nagrodę miasta Toronto, a sam stał się z kolei patronem wyróżnienia dla studentów dziennikarstwa na Ryerson University w Toronto.