Bywa uznawany za pierwszego rosyjskiego żeglarza, który opłynął Ziemię, jednak zakończył swój rejs na „Nadieżdzie” 7 sierpnia 1806, podczas gdy Jurij Lisianski na „Newie” zawinął do portu kilka dni przed nim – 24 lipca 1806.
Po zakończeniu wyprawy (1806 r.) Johann Krusenstern został mianowany admirałem oraz honorowym członkiem Akademii Nauk w Petersburgu. W latach 1810–1814 spisał i opublikował relacje z podróży wokół Ziemi. W latach 1815–1818 i 1823–1826 wraz z Ottonem von Kotzebue i ponownie opłynął świat, prowadząc badania na Alasce i Pacyfiku.
Po powrocie osiadł w majątku Kiltsi, gdzie powstał „Atlas Mórz Południowych” – kartograficzny efekt badań Oceanu Spokojnego. W latach 1827–1842 komendant Akademii Morskiej w Kronsztadzie. Pochowany w luterańskiej katedrze Najświętszej Marii Panny w Tallinnie.
Imieniem Johanna Krusensterna nazwano m.in. jedną z cieśnin między Wyspami Kurylskimi, Małą Diomedę na Wyspach Diomedesa, jeden z kraterów księżycowych: Krusenstern (krater księżycowy), a także rosyjski żaglowiec (bark) STS Kruzensztern. W Petersburgu, na Nabrzeżu Lejtnanta Szmidta, znajduje się jego pomnikred. B. Piotrowski, O. Czekanowa i in., Sankt-Pietierburg. Pietrograd. Leningrad. Encikłopiediczeskij sprawocznik, Naucznoje Izdatiel'stwo Bol'szaja Rossijskaja Encikłopiedija, , s.