ASM-3 zarządza taktycznie przestrzenią powietrzną (czyli w czasie rzeczywistym). Jeśli np. jeden z użytkowników zakończył loty w określonej przestrzeni wcześniej niż planował, ASM-3, czyli AMC może przydzielić tę przestrzeń innemu użytkownikowi. AMC pilnuje również, by np. zamówiona przez kogoś przestrzeń nie pozostawała niezajęta. Jeśli w ciągu pewnego czasu od chwili zaplanowanej aktywności w przestrzeni nie zaczną się loty użytkownika, który tę przestrzeń rezerwował, AMC ma prawo unieważnić zamówienie tego użytkownika i przydzielić dany element przestrzeni innemu.
Wprowadzenie FUA wyeliminowało wcześniej stosowane praktyki częstego zamawiania przestrzeni na "zapas", uniemożliwiania lotów innym użytkownikom we "własnych" strefach, przypisanych np. jakiemuś lotnisku i tak dalej. W myśl koncepcji FUA przestrzeń powietrzna jest dobrem wspólnym, ogólnonarodowym - z przestrzeni mają prawo korzystać wszyscy użytkownicy.
FUA jest wprowadzona w różnych krajach europejskich w różnym stopniu - mniej lub bardziej zaawansowanym, dlatego też stosowane procedury mogą być różne, w zależności od kraju.