Po jego podboju i upadku miasto weszło w skład monarchii syryjskich Seleukidów; od 219 p.n.e. znajdowało się w granicach pergamońskiego państwa Attalidów. W okresie hellenistycznym stało się przodującym ośrodkiem twórczości koroplastycznej. Będąc podczas wojen macedońskich zajęta przejściowo przez macedońskiego Filipa V, wypartego przez Rzymian, od 133 p.n.e. znajdowała się już stale w składzie państwa rzymskiego. Na cześć Augusta okresowo nosiła nazwę Sebastopolis, co wzmiankuje Tacyt (Annales II, 47), według Synkelosa nazywana też była Smyrną. Dwukrotnie została dotknięta trzęsieniem ziemi: za rządów Tyberiusza (co łączyło się z okresowym zniesieniem podatków) i za panowania Trajana. Zakończenie działalności jej warsztatów nastąpiło przypuszczalnie właśnie w wyniku zniszczeń podczas trzęsienia ziemi w 30 n.e.
U niektórych autorów (Klaudiusz Ptolemeusz, Stefanos z Bizancjum) występuje pod nazwą Myrenna albo Marinna.
W czasach późniejszych była siedzibą biskupa w eparchii Azja. Współcześnie stanowi biskupstwo tytularne Kościoła rzymskokatolickiego.