Złoć łąkowa (Gagea pratensis (Pers.) Dumort.) – gatunek z rodziny liliowatych (Liliaceae). Zasięg gatunku obejmuje rozległe obszary Europy z wyjątkiem Wysp Brytyjskich i północnej części kontynentu. W Polsce roślina rozpowszechniona na niżu z wyjątkiem ziemi lubuskiej, świętokrzyskiego i północno-wschodniej części kraju, gdzie jest rzadka, podobnie jak na pogórzu i w górach.
Morfologia mały|lewo|180px|Pokrój w czasie kwitnienia mały|lewo|180px|Kwiat mały|lewo|180px|Cebulki Pokrój Roślina zielna wysokości 6–15 cm, naga (owłosione są tylko brzegi podsadek). Cebula Zwykle dwie, rzadko jedna, bardzo rzadko bulwek potomnych jest więcej. Cebula główna jest gruszkowata, obok niej rozwija się mniejsza, boczna cebulka potomna o jajowatym lub maczugowatym kształcie, osadzona na krótkim trzoneczku. Cebule są ułożone poziomo. Łuska okrywająca osłania tylko cebulkę macierzystą i nasadę łodygi. Liście Odziomkowy zazwyczaj jest tylko jeden, rzadziej dwa. Blaszka jest płaska, równowąska, szerokości do 6 mm, z kantem na grzbiecie, stopniowo zwężająca się z ostro zakończonym wierzchołkiem. U nasady często w kolorze winnej czerwieni. Liście łodygowe w liczbie 2–3, owłosione na brzegu.