Wypadek miał miejsce 1 lutego 1949 roku; było to czołowe zderzenie z autobusem. Hogan, który podczas zdarzenia cudem przeżył, doznał podwójnego złamania miednicy, obojczyków, rąk, nóg, skruszenia żeber, i zakrzepów krwi i był w stanie krytycznym. W szpitalu lekarze diagnozowali że jeżeli w ogóle przeżyje to nie będzie mógł chodzić. Jednak Hogan po 59 dniach opuścił szpital, a po czterech latach przyszedł rok 1953, znany w golfie jako rok szlemów Hogana. Hogan wygrał 5 z 6 turniejów w których startował, w tym pierwsze 3 turnieje major. Niektórzy spekulują ze wygrałby wszystkie 4 gdyby rozgrywany wtedy PGA Championship nie krzyżował się datami z British Open Championship w którym Hogan startował i wygrał. Niemniej jednak aż do 2000 roku – tj. do czasów Tigera Woodsa – żaden inny zawodnik w historii nie wygrał trzech turniejów major w jednym roku.
Hogan znany był ze swojej ciągłej pracy i nieustannej modernizacji swojego zamachu golfowego, a także z tego, że jako jeden z pierwszych zaczął stosować poszczególne kije do uzyskania poszczególnych odległości w celu poprawy kontroli dystansu.