Podczas mistrzostw świata w Falun zdobyła złote medale w sztafecie i biegu na 5 km techniką klasyczną oraz srebrny w biegu pościgowym, w którym lepsza okazała się Belmondo. Startowała także w biegach na 15 km techniką klasyczną oraz na 30 km techniką dowolną w obu przypadkach zajmując czwarte miejsce. Mistrzostwa świata w Thunder Bay były najlepszymi w jej karierze. Wraz z Olgą Daniłową, Jeleną Välbe i Niną Gawriluk zdobyła złoto w sztafecie. Ponadto zwyciężyła w biegach na 5 i 15 km techniką klasyczną i biegu pościgowym łącznie zdobywając 4 złote medale. Na mistrzostwach świata w Trondheim sztafeta rosyjska, w której biegła także Łazutina, ponownie zdobyła złoty medal. Indywidualnie jednak Łazutina zaprezentowała się słabiej nie zdobywając żadnego medalu. Dwa lata później, na mistrzostwach w Ramsau do swojej kolekcji dorzuciła kolejne dwa złote medale zdobyte w sztafecie oraz biegu na 30 km techniką klasyczną. Mistrzostwa świata w Lahti w 2001 r. były ostatnimi w jej karierze. Zdobyła tam swój piąty z rzędu złoty medal w sztafecie, srebrny medal w biegu łączonym na 10 km (wygrała Finka Virpi Kuitunen) oraz brązowy medal w biegu na 10 km techniką klasyczną (wygrała Norweżka Bente Skari).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Łarisa Łazutina · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.