Skutecznym lekarzem w zapobieganiu dżumy był pastor Helwing z Angeburga obecnie Węgorzewa. Kwalifikowana kadra medyczna kształcona była na Albertynie w Królewcu, już wkrótce po założeniu uniwersytetu w 1544 r.
Pierwszy miejski lekarz w Rastenburgu, obecnym Kętrzynie, znany jest od 1649, jego wynagrodzenie roczne wynosiło trzy talary. W 1676 pierwszym chirurgiem miejskim został medyk Fuchs. W roku 1709 lekarzem miejskim był Hübner, który musiał być skuteczny w zwalczaniu dżumy, skoro został lekarzem nadwornym króla Fryderyka Wilhelma. Hübner od roku 1720 objął stanowisko adiunkta na wydziale medycyny w Berlinie. Hübner w 1722 powrócił do Rastenburga, był wówczas zastępcą burmistrza, a od roku 1723 znalazł się na liście rastenburskich burmistrzów. Lekarzami w Rastenburgu, późniejszym Kętrzynie byli także Polacy: lekarzem miejskim był Staszewski ok. 1881 i powiatowym w latach 1860-1870 Adamkiewicz.