W Pucharze Świata zadebiutował 4 grudnia 2004 roku w Bernie, gdzie zajął 36. miejsce w sprincie techniką dowolną. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył nieco ponad rok później – 22 stycznia 2006 roku w Oberstdorfie był dziesiąty w sprincie klasykiem. Na podium zawodów pucharowych pierwszy raz stanął 30 grudnia 2007 w Pradze, gdzie wygrał sprint stylem dowolnym. Wyprzedził tam dwóch Norwegów: Simena Østensena i Tora Arne Hetlanda. W kolejnych startach jeszcze sześciokrotnie stawał na podium: 7 marca 2009 w Lahti był trzeci, 22 stycznia 2010 w Rybińsku wygrał, a 18 grudnia 2011 w Rogli zajął drugie miejsce w sprincie s. dowolnym, 31 grudnia 2011 w Oberstdorfie był trzeci w sprincie s. klasycznym, 4 stycznia 2012 w Toblach wygrał sprint s. dowolnym, a 17 lutego 2012 w Szklarskiej Porębie był drugi w sprincie s. dowolnym. W sezonie 2011/2012 zajął 15. miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji sprintu był drugi za Szwedem Teodorem Petersonem.
Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Vancouver w 2010, gdzie wspólnie z Aleksiejem Pietuchowem zdobył brązowy medal w sprincie drużynowym techniką dowolną. Na tych samych igrzyskach w sprincie indywidualnym stylem klasycznym zajął 26.