Kolejne lata przynosiły ustawiczne najazdy, wzmacniano mury miejskie. Pomiędzy 312 a 314 rokiem utworzono w Londynie biskupstwo. W roku 382 uzurpator Magnus Maksymus wyprowadził większość żołnierzy z Brytanii. Ostatni opuścili wyspę w roku 407 na rozkaz cesarza Konstantyna III. W roku 410 prośba o wsparcie wojskowe wystosowana do cesarza Honoriusza, została odrzucona. Odrzekł on, że miasta Brytanii powinny radzić sobie same. Datę tę uznaje się za koniec rzymskiego panowania na wyspie. Nastąpił błyskawiczny upadek miasta. Część domów wyburzono, w kilku pozostałych mieszkańcy prowadzili rzymski tryb życia jeszcze do 450 roku, kiedy to miasto opustoszało zupełnie.
Wciąż widoczne zabytki thumb|Ruiny świątyni Mitry w Londynie, rekonstrukcja w gmachu agencji Bloomberg, 2017 thumb|Fragment muru miejskiego Mury Miejskie Amfiteatr w podziemiach Guild Hall Świątynia Mitry w Wallbrook, artefakty w British Museum i Museum of London
Przypisy
Kategoria:Historia Londynu Kategoria:Miasta w starożytnym Rzymie Kategoria:Brytania (prowincja rzymska) Kategoria:City of London