Trasa w rejon działań charakteryzowała się intensywną obecnością lotnictwa wroga; przykładowo 25 marca samolot przeciwnika zrzucił w pobliżu zanurzającego się okrętu ciężką bombę głębinową, której wstrząs doprowadził do wyskoczenia bezpiecznika w panelu zasilania silnika sterów rufowych.
Na wyznaczoną pozycję w rejonie Palau Archerfish przybył 30 marca 1944 roku, gdzie jego głównym zadaniem było ratownictwo zestrzelonych (lifeguard duty) załóg alianckich samolotów uczestniczących w zmasowanych uderzeniach na tamtejsze bazy japońskie. 1 kwietnia załoga obserwowała z peryskopu kłęby dymu nad wyspą Anguar, co było efektem udanych nalotów alianckich sił lotniczych i morskich. Obecność w pobliżu silnie ufortyfikowanych baz wroga wiązała się ze stałym zagrożeniem ze strony patrolowego lotnictwa przeciwnika. Okręt musiał wielokrotnie wykonywać natychmiastowe zanurzenia po wykryciu samolotów za pomocą radaru SD lub obserwacji wzrokowej. 3 kwietnia Archerfish został tymczasowo podporządkowany dowództwu operacyjnemu ComTaskGroup 71.