stagflation).
Stagflacja występuje w krajach o gospodarce wolnorynkowej, natomiast „shortageflation” w gospodarkach centralnie planowanych. Stagflacja, czyli kombinacja inflacji i bezrobocia, wynika z interwencji państwa na rynku pracy. Ustanowienie płacy minimalnej może skutkować brakiem równowagi, czyli bezrobociem, na rynku pracy, gdy przy danym poziomie wynagrodzenia liczba miejsc pracy oferowanych przez pracodawców jest mniejsza niż pracowników, którzy gotowi są podjąć zatrudnienie.
Zjawisko inflacji tłumionej, czyli „shortageflation” było charakterystyczne przede wszystkim dla byłych republik Związku Radzieckiego. Zarówno w krajach o gospodarce wolnorynkowej, jak i centralnie planowanej, ceny nie są całkowicie elastyczne.
W gospodarkach rynkowych także ceny produktów są poddane interwencji państwa. Na przykład produkty ceny produktów rolnych są często utrzymywane powyżej poziomu równowagi dzięki skupom interwencyjnym czy dotacjom do produkcji. W ograniczonym stopniu występuje także zjawisko utrzymywania cen poniżej cen rynkowych w przypadku nieelastycznych rynków takich jak dostawy gazu, prądu czy lekarstw. Na rynku pracy płace także są lepkie ze względu na długoterminowy charakter umów o pracę, porozumienia ze związkami zawodowymi itd.