thumb|200px|Grób Konstantego Chylińskiego Konstanty Chyliński (ur. 14 października 1881 w Żmerynce Wielkiej, zm. 5 lutego 1939 we Lwowie) – polski historyk starożytności, w 1935 kierownik resortu wyznań religijnych i oświecenia publicznego.
Życiorys Wywodził się z rodziny szlacheckiej h. Jastrzębiec. Był synem urzędnika kolejowego Włodzimierza Wincentego oraz Amalii de Veille. Edukację pobierał w szkołach w Kijowie i Petersburgu. Następnie od 1899 do 1903 studiował historię starożytną i filologię klasyczną na Wydziale Historyczno-Filozoficznym Petersburskiego Uniwersytetu Państwowego. W trakcie studiów w 1902 r. otrzymał od Rady tego Wydziału wyróżnienie w postaci złotego medalu za rozprawę o historii Królestwa Pergamońskiego. Studiował także na Politechnice Petersburskiej. Po studiach Chyliński wykładał w Wyższej Szkole Sztuk Stosowanych Barona Stieglitza, w Cesarskim Wyższym Instytucie Pedagogicznym Żeńskim i na Wyższych Kursach Żeńskich. Prowadził badania nad zabytkami archeologicznymi z okresu kultury trypolskiej. Jego publikacje dotyczyły różnych problemów z zakresu dziejów starożytnej Grecji. Pracował nad kilkutomowym opracowaniem zawierającym analizę greckiej historii politycznej w dobie antyku, a także stosunków grecko-perskich. Pozycja ta nie została jednak wydrukowana. W 1908 r.