Historycznie był on zaliczany do rodzaju Ibis, rzadziej Tantalus. Obecnie Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) przydziela tego ptaka do rodzaju Mycteria oraz uznaje go za gatunek monotypowy (brak rozpoznanych podgatunków); w podobny sposób czynią inne ornitologiczne autorytety.
Etymologia Mycteria: gr. μυκτηρ muktēr, μυκτηρος muktēros „pysk”, „nos”, od μυκτεριζω mukterizō „kręcić nosem”, ibis: gr. ιβις ibis, ιβιδος ibidos „ibis”.
Występowanie Afryka Subsaharyjska i zachodni Madagaskar; zalatuje do północnej Afryki – Maroka, Tunezji i Egiptu. Pospolity na wodach śródlądowych i lokalnie na wybrzeżu. Raczej osiadły, większość ptaków koczuje bądź daleko wędruje.
Jeszcze w XX wieku w polskojęzycznej literaturze wspominano o dławigadzie afrykańskim jako ptaku Afryki Subsaharyjskiej, jednocześnie zastrzegano, że nie pojawia się on w Afryce Północnej. Zarówno zagraniczni autorzy, jak i polscy badacze nie opisywali tego gatunku w kluczach dotyczących ptaków kontynentu europejskiego i zachodniej Palearktyki. Jedynie kilku autorów w swych kluczach załączyło opis tego bociana, jako tzw. rare vagrant dla północno-zachodniej Afryki, a także Bliskiego Wschodu. Svensson i in.