flyensis Salomonsen, 1966 – południowo-środkowa i południowo-wschodnia Nowa Gwinea B. s. macrorhyncha (Gould, 1848) – wschodnia, północno-wschodnia Australia oraz Nowa Kaledonia B. s. stagnatilis (Gould, 1848) – północno-zachodnia i północno-środkowa Australia. Obejmuje proponowany podgatunek rogersi. B. s. patruelis (Peale, 1849) – Tahiti (Wyspy Towarzystwa) B. s. solomonensis Mayr, 1940 – Nowy Hanower po Wyspy Salomona i Fidżi B. s. sundevalli (Reichenow, 1877) – czapla galapagoska – Galapagos
thumb|240px|Jajo z kolekcji muzealnej Status IUCN uznaje czaplę zielonawą za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern), wlicza jednak do tego taksonu czaplę zieloną (Butorides virescens) i galapagoską (B. (s.) sundevalli). Globalny trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy, choć niektóre populacje są stabilne, a trend liczebność części populacji nie jest znany.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Czaplowate Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Ptaki Madagaskaru Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza