Atomizacja polityczna (gr. atomos – niepodzielny, atom; gr. politika – sprawy państwowe) – jest to zjawisko (również proces) polegające na rozdrobnieniu struktur systemu politycznego, znane już w starożytności.
Starożytna Grecja Proces atomizacji politycznej jest charakterystyczny dla starożytnej Grecji, gdzie około VIII w. p.n.e. ukształtowała się nowa struktura społeczno-polityczna, tzw. państwo-miasto (polis). Grecja została podzielona na ogromną liczbę małych, autonomicznych państewek, funkcjonujących niezależnie od siebie i rządzących się własnymi, odrębnymi, wówczas jeszcze niespisanymi prawami. W późniejszych okresach, na skutek handlu, który wprowadził więzi ekonomiczne, zmniejszyła się nieco izolacja miast, aczkolwiek zasada odrębności polis i udziału obywateli w decydowaniu o własnych losach (demokracja ateńska) pozostało cechą charakterystyczną dla Grecji.
Feudalizm Dla wielu państw europejskich jest to okres silnego rozdrobnienia feudalnego. W Polsce np. sytuacja ukształtowała się następująco: w 1138 r. (na mocy testamentu Bolesława Krzywoustego) kraj został podzielony na pięć dzielnic.