Morfologia Wygląd Jest to jeden z mniejszych gatunków czapli. Długie nogi i szyja, długi żółtoszarawy dziób z czarną plamą na czubku. Nogi i stopy są ciemne. Smukła sylwetka. Upierzenie wierzchnie niebieskawe; kuper, brzuch, boki, pokrywy podskrzydłowe białe; głowa i szyja ciemne. W okresie godowym na głowie, szyi i plecach wyrastają długie niebieskie pióra.
Wymiary średnie długość ciała ok. 56 cm rozpiętość skrzydeł ok. 96 cm masa ciała ok. 350 g.
Zasięg, środowisko Południowe i wschodnie wybrzeża Ameryki Północnej, Ameryka Środkowa, wybrzeża północnej Ameryki Południowej po północno-wschodnią Brazylię i północne Peru.
Poszczególne podgatunki zamieszkują: E. tricolor ruficollis – wschodnie i południowo-wschodnie USA, wschodni i zachodni Meksyk po północno-zachodnią Amerykę Południową, Indie Zachodnie. E. tricolor tricolor – północno-środkowa i północno-wschodnia Ameryka Południowa.
Ekologia Rozród Ulubionym miejscem gniazdowania są tropikalne bagna. Gniazduje na drzewach i krzewach, w koloniach, często w towarzystwie innych czapli. W jednym lęgu składa 3–7 jaj.
Odżywianie Odżywia się, brodząc w płytkiej wodzie, łowiąc ryby długim, ostrym dziobem. Szukając pożywienia, czatuje nieruchomo, biega lub powoli śledzi ofiarę.