85:36b [wydanie Społeczności Chrystusa]). Nauka o świątyni w ruchu Świętych w Dniach Ostatnich została oparta również na biblijnym proroctwie Malachiasza (3:1):
Na tej podstawie pierwsi święci tłumaczyli, iż świątynia musi zostać wybudowana, zanim nastąpi powtórne przyjście Chrystusa. W 1839 r. święci postanowili założyć nową centralę Kościoła w Nauvoo, w stanie Illinois, gdzie wzniesiono ostatecznie drugą świątynię. Narastające konflikty skończyły się męczeńską śmiercią proroka w 1844 r. Ceremonię dedykacyjną Świątyni Nauvoo przeprowadził w 1846 r. członek Kworum Dwunastu Apostołów – Orson Hyde. Po śmierci założyciela, ruch świętych w dniach ostatnich ostatecznie podzielił się na szereg ugrupowań uważających się za prawowitych spadkobierców przywróconego Kościoła. Od tego czasu, najwięcej świątyń wzniesionych zostało przez grupę świętych, którym przewodził Brigham Young (zwaną również mormonami). W 1893 r. poświęcona została Świątynia Salt Lake, będąca głównym ośrodkiem największej obecnie denominacji świętych – Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich.