Źródła croceańskiej myśli antymetafizycznej Sciacca widział w marksistowskich początkach filozofii Crocego.
Szeroko obecna we współczesnej myśli włoskiej redukcja całej filozofii do filozofii kultury i całej rzeczywistości do rzeczywistości historycznej (historyzm) stoi według Sciacci w ostrym przeciwieństwie do metafizycznej tradycji filozofii klasycznej. Te antymetafizyczne tendencje Sciacca określa jako "mondanizm" (z wł. mondano, świat), chcąc przez to podkreślić, że z konieczności jest to filozofia laicka, odrzucająca wszystko, co "zaświatowe" (ultramondano), ponadczasowe, ponadhistoryczne. Mondanizm jest to więc pewnego rodzaju konstrukt intelektualny Sciacci, za pomocą którego usiłuje on ująć wszystkie próby redukcji świata do jakiegoś jego elementu (niekoniecznie do kultury), zubożający myśl historyzm, naturalizm, scjentyzm, kulturalizm - wszystkie je łączy to, że gubią wartości które są odpowiednio ponadczasowe, pozanaukowe, pozakulturowe. Właśnie integralne ujmowanie wszystkich aspektów rzeczywistości w ich powiązaniu z tym, co nadprzyrodzone Sciacca nazywa "filozofią integralną".