Stosuje się je również w sytuacjach, gdy rzeczywiste rynki odbiegają od modelu konkurencji doskonałej, a zwłaszcza gdy występują na nich takie zjawiska jak: korzyści skali, bariery wejścia i wyjścia, czy zmowy monopolistyczne.
Wyróżnia się następujące rodzaje polityki mikroekonomicznej: polityka rolna polityka przemysłowa
Ogólnie mówiąc polityka mikroekonomiczna jest ukierunkowana na poprawę konkurencyjności gospodarki i zwiększenie jej ogólnej efektywności. Powinna więc uruchamiać samonapędzające się procesy rozwojowe przez unowocześnianie i rozwijanie potencjału produkcyjnego, podnoszenie jego jakości i konkurencyjności, przy jednoczesnym zapewnianiu możliwie wysokiego stopnia jego wykorzystania. Przejawy tej polityki powinny skupiać się na zachowaniach mikropodmiotów, na ich rynkowych strategiach, na promowaniu i wspieraniu procesów adaptacyjno-rozwojowych w mikroskali.
Bibliografia N. Acocella, Zasady polityki gospodarczej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002 Polityka gospodarcza pod redakcją Henryka Ćwiklińskiego, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2001
Zobacz też państwo minimalne polityka gospodarcza polityka przemysłowa polityka rolna
Kategoria:Dziedziny i kierunki polityki gospodarczej