Jakub był sojusznikiem Jana bez Trwogi i walczył przeciwko partii Armaniaków. Jednak jego sprawy we Francji zostały odsunięte na drugi tor przez politykę międzynarodową – w 1415 baronowie Królestwa Neapolu wybrali go na męża dla królowej Joanny II. Mieli nadzieję, że Jakub odsunie od władzy faworytów królowej – Pandolfo Alopo i Muzio Attendolo Sforza, na czym oni skorzystają. Jakub tymczasem kazał zabić Alopo i uwięzić Sforza, ale sam zaczął rządzić królową i chciał nawet objąć rządy samodzielnie. Ci sami baronowie uwięzili go w 1416, musiał uwolnić Sforzę i zrezygnować z królestwa. Opuścił Neapol w 1419. Jego ślub z Joanną najwyraźniej nie został anulowany i ani on, ani Joanna nie zawarli kolejnych związków małżeńskich.
Jakub powrócił do Francji i walczył za króla Karola VII w 1428 z Anglikami. W nagrodę został mianowany gubernatorem Langwedocji. W 1435 zrezygnował z wszystkich tytułów i został franciszkaninem – zmarł w 1438.
Kategoria:Ród Bourbon-La Marche Kategoria:Krzyżowcy Kategoria:Urodzeni w 1370 Kategoria:Zmarli w 1438