Od 1983 do 1985 był sekretarzem stanu ds. parlamentarnych. W latach 1986–1987 pełnił funkcje sekretarza stanu w administracji rządowej w Makau. Po powrocie do Portugalii od 1989 do 1994 zajmował stanowisko sędziego sądu konstytucyjnego. W 1995 wszedł w skład pierwszego rządu Antónia Guterresa jako minister obrony narodowej i wicepremier. W 1997 zrezygnował z tych funkcji w związku z zarzutami dotyczącymi unikania płacenia podatków, które nie zostały potwierdzone. Od 1998 do 1999 był wiceprezesem zarządu Portugal Telecom Internacional. W 1999 powrócił do aktywności publicznej – został portugalskim członkiem Komisji Europejskiej kierowanej przez Romano Prodiego, odpowiadając za sprawiedliwość i sprawy wewnętrzne.
Po 2005 powrócił do praktyki adwokackiej, powoływany w skład kierowniczych organów przedsiębiorstw m.in. sektora bankowego.
Należał do Komitetu Działania na rzecz Europejskiej Demokracji. W 2011 został prezesem instytutu Notre Europe, który założył Jacques Delors. W latach 2018–2023 pełnił funkcję dyrektora generalnego Międzynarodowej Organizacji ds.