Zaangażowany patriotycznie i narodowo walczył w wojnie z bolszewikami jako ochotnik. 9 grudnia 1929 przyjęty został do rezerwy duchowieństwa wojskowego w stopniu proboszcza ze starszeństwem z 1 czerwca 1919Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 18 z 10 grudnia 1929 r.. Funkcję tę sprawował do wybuchu II wojny światowej. Zajmował się działalnością dziennikarską i wydawniczą: przez cały okres dwudziestolecia stał na czele redakcji Głosu Ewangelickiego.
W 1920 popierał przyłączenie Mazur i Warmii do Polski, stanął na czele Zrzeszenia Plebiscytowego Ewangelików Polskich, które wspomagało opcję polską na terenie Prus Wschodnich. W 1922 został na kilkanaście miesięcy redaktorem Gazety Mazurskiej wydawanej w Działdowie. W latach 1922–1939 członek władz Zrzeszenia Ewangelików Polskich, u progu lat dwudziestych zaangażował się w przejęcie cerkwi byłego Keksholmskiego Pułku Lejb Gwardii przy Puławskiej 4 w Warszawie na cele luterańskiego kościoła wojskowego. Po wybuchu wojny ewakuował się do Łucka, z którego potajemnie wrócił do Warszawy i podjął pracę urzędnika w fabryce swojego brata.