Babirussy (Babyrousinae) – monotypowa podrodzina ssaków z rodziny świniowatych (Suidae).
Rozmieszczenie geograficzne Podrodzina obejmuje gatunki występujące endemicznie w Indonezji (Celebes i Moluki).
Morfologia Długość ciała 85–110 cm, długość ogona 20–32 cm, wysokość w kłębie 65–80 cm; masa ciała 43–100 kg. Mają masywne ciało i krótki ogon oraz praktycznie nieowłosioną, szorstką, brunatnoszarą skórę. Samce charakteryzują się ponadto bardzo wydatnymi kłami.
Ekologia Są to zwierzęta płochliwe, o nocnym trybie życia. Dość szybko biegają i dobrze pływają. Zamieszkują najczęściej gęste, wilgotne lasy, często w okolicach rzek lub bagien. W poszukiwaniu pokarmu ryją w miękkiej glebie.
Z uwagi na smaczne mięso, są zwierzętami łownymi.
Systematyka Rodzaj Babyrousa zdefiniował w 1811 roku brytyjski przyrodnik George Perry w publikacji swojego autorstwa zatytułowanej Arcana, czyli Muzeum Historii Naturalnej: zawierające najnowsze odkrycia. Uzupełnione kolorowymi planszami i odpowiadającymi im opisami. Z fragmentami dotyczącymi zwierząt i uwagami znanych podróżników; łączące ogólny przegląd przyrody. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) babirussa wąsata (B.