Józef Cebula (ur. 23 marca 1902 w Malni, zm. 28 kwietnia 1941 w KL Mauthausen-Gusen) – polski duchowny katolicki, Misjonarz Oblat Maryi Niepokalanej (OMI), błogosławiony Kościoła katolickiego. Za swoją niezłomną postawę wobec niemieckich narodowych socjalistów został zamordowany w niemieckim obozie koncentracyjnym.
Życiorys Pochodzenie i młodość Urodził się w Malni na Śląsku Opolskim jako pierworodny syn Adriana i Rozalii z domu Buhl. Nazajutrz po narodzinach rodzice zanieśli go do parafialnego kościoła w Otmęcie, gdzie na chrzcie nadali mu imię Józef. Wzrastał w rodzinie tradycyjnie religijnej. Był dość wątłym i chorowitym dzieckiem. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Malni rozpoczął edukację w Seminarium Nauczycielskim w Opolu (Königliche Katholische Präparanden-Anstalt). Uczęszczał tam dwa i pół roku. Pod koniec 1918 ciężko zachorował na zapalenie opłucnej. Musiał więc w styczniu 1919 poddać się operacji, po której w kwietniu tegoż roku odesłano go do domu jako nieuleczalnie chorego. Zwrócono się więc wtedy do lekarza z Prószkowa, skąd pochodziła jego matka, aby ten podjął się medycznej opieki nad chorym. Mimo iż dzięki intensywnej, jak na tamte czasy, opiece medycznej udało się uchronić Józefa przed śmiercią, epizod ten pozostawił trwały ślad w jego życiu.