W latach 1837–1839 był doradcą prawnym rodziny Kriegshaber hurtowników z Wiednia. Następnie od 1840 praktykant koncepcyjny w Kamerze we Lwowie. Po uzyskaniu stopnia doktora adiunkt studiów prawniczych i politycznych Uniwersytetu Lwowskiego. W latach 30. i 40. XIX w. brał udział w organizacjach spiskowych. Był członkiem Stowarzyszenia Ludu Polskiego oraz Młodej SarmacjiHistoria Polski / Florian Ziemiałkowski – online [10.12.2019]. Aresztowany pod zarzutem zdrady stanu w sierpniu 1841 przebywał w ciężkim więzieniu w pokarmelickim klasztorze we Lwowie, od 1843 wspólnie z Franciszkiem SmolkąJózef Białynia-Chołodecki, Franciszek Smolka, Lwów 1913. 21 stycznia 1845 odczytano Ziemiałkowskiemu wyrok skazujący go wraz z 12 towarzyszami (m.in. Smolce) na karę śmierci przez powieszenie. Równocześnie jednak (przy wstawiennictwu prezydenta Lwowa – Franza Kriega) ogłoszono mu monarszą amnestię, dzięki której odzyskał natychmiast wolność. Został wszakże pozbawiony praw adwokackich i na razie znalazł zatrudnienie w prywatnych kancelariach jako radca prawnyLeon Gustaw Dziubiński: Poczet prezydentów, wiceprezydentów i obywateli honorowych miasta Lwowa. Lwów: 1896, s.