Jan Glinka (ur. 14 listopada 1890 w majątku rodzinnym Stary Susk k. Ostrołęki, zm. 26 marca 1963 w Łowiczu), polski działacz społeczny, archiwista, historyk Białegostoku i regionu.
Życiorys Syn Władysława i Joanny de Calonne, absolwent Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie w 1910 r.
Student filozofii w Genewie, a następnie agronomii na Uniwersytecie w Lipsku (sekretarz Towarzystwa Bratnia Pomoc Studentów Polaków w Lipsku w 1912 r. oraz członek jej Komisji Nadzorczej w 1914 r. W latach 1913–1914 należał do Akademickiego Towarzystwa Rolniczego „Ceres” w Lipsku), od 1915 r. student Kursów Przemysłowo-Rolniczych w Warszawie (SGGW). Absolwent SGGW.
Od roku 1915 należy do Polskiej Korporacji Akademickiej Aquilonia, studenckiej organizacji ideowo-wychowawczej, w której został drugim prezesem w semestrze wiosennym 1915 r.
W okresie I wojny światowej przebywał z rodziną w Rosji, gdzie zajmował się pracą społeczną. Ziemianin, mieszkał w majątku rodzinnym Stary Susk k. Ostrołęki. W latach 30. zamieszkał w Białymstoku, gdzie pracował w Urzędzie Wojewódzkim jako kierownik Biura do Spraw Finansowo-Rolnych.