Łaskun (Paradoxurus) – rodzaj ssaków z podrodziny łaskunów (Paradoxurinae) w obrębie rodziny wiwerowatych (Viverridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowej i południowo-wschodniej Azji (Chińska Republika Ludowa, Indie, Sri Lanka, Nepal, Bhutan, Mjanma, Laos, Wietnam, Kambodża, Tajlandia, Malezja, Singapur, Filipiny, Indonezja i Nowa Gwinea). Rozproszone obserwacje z Celebesu, Moluków i Wysp Aru pochodzą najprawdopodobniej od osobników introdukowanych.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 42–71 cm, długość ogona 33–66 cm; masa ciała 2–5 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1821 roku francuski przyrodnik i paleontolog Frédéric Cuvier w publikacji, której współautorem był francuski przyrodnik Étienne Geoffroy Saint-Hilaire, zatytułowanej Historia naturalna ssaków: z oryginalnymi, kolorowymi rysunkami przedstawiającymi żywe zwierzęta. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) łaskun palmowy (P. hermaphroditus).
Etymologia Paradoxurus: paradoxos ‘niezwykły, nadzwyczajny’; ουρα oura ‘ogon’. Platyschista: gr. πλατυς platus ‘szeroki’;