Ratusz w Jarosławiu – zabytkowy neorenesansowy budynek znajdujący się pośrodku Rynku w Jarosławiu.
Historia Pierwsza wzmianka o ratuszu w Jarosławiu pochodzi z końca XV w. – był on prawdopodobnie drewniany, gotycki, spłonął podczas pożaru w 1600 r. Na jego miejscu wzniesiono nowy, murowany ratusz, który w 1625 r. po kolejnym pożarze został odbudowany w stylu późnorenesansowym lub barokowym. Był wzniesiony na planie kwadratu z podcieniami.
W 1782 r. Austriacy wyburzyli jedno piętro, w latach 1782–1852 w ratuszu znajdowały się magazyny wojskowe. W 1852 r. budowlę odkupiło miasto, według projektu Antoniego Lamasche odnowiono ją i nadano jej cechy neogotyku angielskiego, a w latach 1895–1896 według projektu Franciszka Dolińskiego dobudowano rozebrane piętro oraz górną część wieży, całemu obiektowi nadając charakter neorenesansowy.
W 1900 roku od strony wschodniej do budynku dobudowano areszt, a w 1909 r. dobudowane zostało skrzydło zachodnie. Autorem projektu elewacji był Teodor Talowski. Od zakończenia II wojny światowej w ratuszu ponownie mieści się siedziba Urzędu Miasta.
Badania architektoniczne wykazały, że najstarsza część obecnie istniejącego budynku pochodzi z XVII w.