Bitwa o "Linię Gotów" W dniach 23-31 sierpnia 1944 r. baterie I dywizjonu wspierały 14 wileński i 17 lwowski bataliony strzelców oraz pancerniaków z 6 pułku w walkach o Monte della Forche, Carignano oraz Belilla, Rondello i wzg. 194. 1 i 2 września III dywizjon (samobieżny) wraz z ułanami Krechowieckimi forsuje rzekę Foglia i zdobywa wzg. 131 i 187 niszcząc wiele schronów i pilboxów. W walkach tych poległ jeden żołnierz, a ranny został też 1 artylerzysta, uszkodzeniu uległ czołg Sherman OP. Od 3 do 29 września pułk przebywał na wypoczynku i uzupełniał straty w Casa San Paulo. Od 30 września dywizjony samobieżne II i III przebywały w rejonie Rimini, a następnie Riccione, od odłamka artyleryjskiego zginął 1 żołnierz pułku.
Walki w Apeninach Emiliańskich Od 16 października III dywizjon (samobieżny) współdziałał z pancerniakami 4 pułku w rejonie Safone i San Pietro in Bagno. Następnie w listopadzie 4 Pułk Pancerny był wspierany przez III dywizjon (samobieżny) 21 listopada podczas walk o Monte Fortino i Casa Colina oraz 22-23 listopada Monte Mamante. Ogniem dział z dolin wspierał działania piechoty na okoliczne wzgórza i wioski górskie. Baterie przekroczyły rzekę Sintria i wkraczyły z piechotą do Mamante, Limisano oraz Villa di S. Giorgio. Ogniem prowadzonym przez dywizjony samobieżne wspierały walki piechoty o wzg. 155.