Uzbrojony był w 24 samobieżne niszczyciele czołgów 3.M.10", 8 armat 17-funtowych i 16 armat 6-funtowych oraz 32 pojazdy gąsienicowe 114 pojazdów kołowych i 19 motocykli. 8 stycznia 1944 roku jednostka zakwaterowana została w obozie wojskowym w Quassasin, pomiędzy 27 stycznia a 25 lutego cały pułk wraz z uzbrojeniem został przetransportowany różnymi statkami z portu w Aleksandrii do portu Tarent we Włoszech. Do połowy kwietnia 7 pappanc. przebywał w obozie wojskowym w San Basilio. Z uwagi na swój specyficzny charakter, przeznaczenie oraz zróżnicowane uzbrojenie pododdziałów i potrzeby taktyczne pułk nie działał całością sił lecz poszczególnymi dywizjonami i bateriami.
Działania bojowe pułku Bitwa o Monte Cassino i bój o Piedimonte W dniu 26 kwietnia 1944 r. pułk wszedł do bitwy o Monte Cassino i Piedimonte, tego dnia pierwsze dwa działony przejęły stanowiska ogniowe od kanadyjskiego 7 pułku artylerii przeciwpancernej i znalazły się pod ogniem wroga. Dywizjony samobieżne uczestniczyły w artyleryjskim wsparciu natarcia 2 Korpusu Polskiego w bitwie o Monte Cassino. Dywizjony kołowe armat ciągnionych pełniły służbę: łączności, ewakuacyjną, zadymiania, zaopatrzeniową. W dniach 12-19 maja 8 i 9 baterie dywizjonu III wspierały czołgi 4 pułku pancernego i piechotę na „Drodze Polskich Saperów”, „Gardzieli” i Massa Albanetty.