7 Pułk Artylerii Konnej (7 pak) – oddział artylerii lekkiej (samobieżnej) Polskich Sił Zbrojnych.
Formowanie i zmiany organizacyjne 15 sierpnia 1943 roku 7 pułk artylerii lekkiej został przemianowany na 7 pułk artylerii konnej.
Inicjatorami zmiany nazwy jednostki byli żołnierze pułku, na czele z dowódcą, którzy do 1939 roku pełnili służbę w dywizjonach artylerii konnej. We wrześniu 1943 roku pułk marszem kołowym został przemieszczony do miejscowości Izdut w Palestynie, gdzie brał udział w manewrach 2 Korpusu Polskiego. Żołnierze pułku dodatkowo wypoczywali i zwiedzali zabytki. W grudniu 1943 pułk został dyslokowany do obozu wojskowego w Quassasin w Egipcie. W styczniu i lutym 7 pak został przetransportowany z portu w Aleksandrii drogą morską do Taranto i Bari (pojazdy i działa) we Włoszech.
Wchodził w skład 2 Grupy Artylerii wspierającej 2 Korpus. W czerwcu 1945 pułk został przeformowany i włączony w skład 2 Warszawskiej Dywizji Pancernej. Początkowo uzbrojony był w samobieżne haubice M7 Priest, a następnie w haubicoarmaty RAM SP 25.