Po zaokrętowaniu się i rejsie przez Morze Śródziemne w dniu 25 stycznia 1944 roku, 10 pułk został wyładowany w Tarencie i umieszczony w obozie wojskowym „Robertson”. Stamtąd 17 lutego 1944 roku przemieszczono go do obozu w San Basilio, gdzie koncentrowała się cała 2 AGPA. Działania zbrojne pułku W San Basilio pułk kompletował sprzęt, a na poligonie prowadził strzelania ćwiczebne. Z pułku wydzielono II dywizjon artylerii i 28 lutego wysłano go na front nad rzeką Sangro celem wsparcia 3 Dywizji Strzelców Karpackich. Reszta pułku, 24 marca zluzowała amerykańskie jednostki artylerii w rejonie Busso, w ramach 2 Grupy Artylerii. Wraz z pozostałymi jednostkami artylerii 10 pac stanowił element artylerii ogólnego działania wspierając ogniem cały 2 Korpus Polski wraz z przydzielonymi mu jednostkami włoskimi. 14/15 kwietnia 10 pułk artylerii ciężkiej w całości zszedł z linii frontu i udał się na wypoczynek. Nocą 24/25 kwietnia pułk wykonał domarsz na stanowiska ogniowe przed wioską Portella w wąwozie i drodze Inferno, podczas czego jedno z dział zawisło na skarpie i w dniu 25 kwietnia zostało rozbite i strącone w przepaść przez ogień artylerii niemieckiej. Zorganizowano łączność, punkty obserwacyjne, wykonano prace ziemne oraz dowieziono amunicję, osiągając gotowość bojową 4 maja do bitwy o Monte Cassino. O godz.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 10 Pułk Artylerii Ciężkiej (PSZ) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.