31 marca 2007 podczas pierwszej kwarty meczu z Los Angeles Clippers, Aldridge został zabrany do szpitala po tym, gdy zdiagnozowano u niego nieregularny rytm serca i skrócony oddech. Wykryto u niego Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, przez co musiał opuścić pozostałe mecze sezonu. Po sezonie został wybrany do pierwszej piątki najlepszych debiutantów.
Sezon 2007/08 W swoim drugim sezonie Aldridge poprawił swoje średnie zdobycze we wszystkich najważniejszych statystykach. W porównaniu z sezonem debiutanckim jego średnia punktów wzrosła z 9.0 do 17.8, zbiórek z 5.0 do 7.6, a asyst z 0.4 do 1.6. Zostało to dostrzeżone w głosowaniu do nagrody dla zawodnika, który zrobił największy postęp.
Sezon 2008/09 W trzecim sezonie gry Aldridge rozwijał się dalej, poprawiając głównie grę w ataku. Zdobywał coraz więcej punktów rzutami z półdystansu. Zakończył te rozgrywki ze średnimi 18.1 punktu i 7.5 zbiórki. W ostatnich 28 meczach sezonu aż 14 razy przekraczał granicę 20 zdobytych punktów. W całych rozgrywkach opuścił tylko 1 spotkanie.