Polityka uprzemysłowienia – całokształt interwencji publicznej w sferę kształtowania się struktur produkcji oraz struktur przedsiębiorstw z punktu widzenia wzmacniania lub udoskonalania działań globalnych lub sektorowych przemysłu.
Przemysł wymaga od państwa szerokich działań koordynacyjnych. Pozwala to pośrednio lub bezpośrednio oddziaływać na produkcję i rozwój. W oddziaływaniu na przemysł prywatny władze państwowe używają następujących narzędzi: taryf publicznych; kształtowania infrastruktury; różnych form porozumień; zarządzeń.
Rozróżnia się zwykle 4 grupy środków polityki przemysłowej: Środki regulujące stosunki między przemysłem i jego otoczeniem. Dotyczy to m.in. polityki kursowej, dochodowej, fiskalnej, kredytowej, handlowej, infrastrukturalnej. Oddziaływanie na inwestycje, lokalizację, zatrudnienie i eksport. W tym zakresie państwo może oddziaływać na przemysł przez: Premie Subwencje Zwolnienia podatkowe Instrumenty typowe dla polityki przemysłowej, np. kredyty, ulgi podatkowe itp. Politykę podtrzymywania lub politykę restrukturyzacji niektórych sektorów przemysłu.