Austriacka teoria pieniądza – integralna część doktryny ekonomicznej szkoły austriackiej.
Podwaliny pod austriacką teorię pieniądza położył Eugen von Böhm-Bawerk w swoich pracach na temat pochodzenia stopy procentowej. Teoria po raz pierwszy została kompleksowo przedstawiona przez Ludwiga von Misesa w dziele The Theory of Money and Credit (Teoria pieniądza i kredytu)Pierwsze wydanie miało miejsce w Wiedniu w 1912 r. pod niemieckim tytułem Theorie des Geldes und der Umlaufsmittel.. Jednym z centralnych twierdzeń książki jest teoremat regresji, który można rozpatrywać jako tezę czysto teoretyczną, lub historyczną. W pierwszym przypadku mówi ona tyle, że ludzie w wyniku swobodnej interakcji na wolnym rynku są w stanie wytworzyć instytucję pieniądza. Jest tak dlatego, że wymiana barterowa generuje wysokie koszty transakcyjne, w związku z czym w interesie każdego z uczestników rynku znajduje się wymiana posiadanych dóbr, na dobro, które łatwo wymienić na inne dobra w kolejnych transakcjach. W ten sposób spontanicznie kształtuje się środek wymiany, który niezależnie od swojej wartości użytkowej uzyskuje wartość wymienną. Środkiem wymiany staje się najczęściej to dobro, które cechuje się materialną trwałością, stabilnością wartości i łatwością podziału na jednostki, na przykład złoto, srebro, muszle itp.