Klimczyk: Pancerniki., wycofały się z niej również Włochy, będące przedmiotem krytyki międzynarodowej z powodu inwazji na Abisynię.
Zamiarem konferencji było przedłużenie limitów ilości okrętów do 1942, lecz wycofanie się Japonii, będącej trzecią potęgą morską świata (po Wielkiej Brytanii i USA), spowodowało rezygnację z tych limitów. Utrzymano natomiast między sygnatariuszami i dalej doprecyzowano limity wielkości i uzbrojenia poszczególnych okrętów. Traktat obowiązywał formalnie od 1 stycznia 1937 do 31 grudnia 1942, lecz jego przestrzeganie zakończyło się faktycznie po wybuchu II wojny światowej we wrześniu 1939.
Terminologia Traktat sprecyzował klasyfikację okrętów, która obowiązywała między sygnatariuszami, ale miała także pewien wpływ także na klasyfikację stosowaną przez inne państwa. Powtórzył definicję wyporności standardowej wprowadzoną w traktacie waszyngtońskim, precyzując ją też dla okrętów podwodnychDla okrętów podwodnych wyporność standardowa stanowiła wyporność okrętu wynurzonego, bez wody znajdującej się w konstrukcji niewodoszczelnej, z załogą, całym wyposażeniem, uzbrojeniem, amunicją i zapasami, bez paliwa, smarów, wody pitnej i wody balastowej (sekcja A2 traktatu)..