26 marca 1923 roku po wykupieniu lub wywłaszczeniu terenu pod budowę, pierwszą łopatę wbił Mussolini. Budowa autostrady odbywała się na zasadzie robót publicznych i została zakończona w ciągu 500 dni. Jednego dnia na budowie pracowało około 4000 robotników. Na jej trasie powstało 35 mostów oraz 71 wiaduktów, w tym wiadukt nad stacją Musocco, most na rzece Olona, tunel w Oligiete (70 m).
Nawierzchnia Problemem z którym musiała zmierzyć się budująca autostradę Societa Anonima Puricelli była nawierzchnia. Ponieważ brakowało doświadczenia w Europie skorzystano z doświadczeń amerykańskich. Jezdnie pokryto betonem w którego skład metra sześciennego weszło: 0,75 m² tłoczonego kamieni, o,50 m² piasku i 350 kg cementu.
Otwarcie 21 września 1924 otwarto odcinek Mediolan-Varese (49 km).
28 czerwca 1925 odcinek Lainete-Como (25 km).
W sierpniu 1925 odcinek Gallarete – Secto Calende (11km).
Eksploatacja przed II wojną Na trasie ustawiono budki dróżników, których zadaniem było: kierowanie ruchem na rozjazdach, nadzorowanie drogi, sprzedaż biletów, obsługiwanie stacji benzynowych itd.