Ściganie na wniosek w polskim procesie karnym.
W latach 1984–1990 pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa i Administracji UG. W latach 1990–2000 był sędzią Izby Karnej Sądu Najwyższego. Pełnił funkcję kierownika Zakładu Prawa Karnego Procesowego i Kryminologii (1990–1992), przekształconego w Katedrę Prawa Karnego Procesowego i Kryminologii Uniwersytetu Gdańskiego (1992–2002 oraz 2004–2009). W 1998 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk prawnych.
Był autorem około 120 publikacji krajowych i zagranicznych, współautorem trzech komentarzy do k.p.k. (z 1969 i 1997), a także autorem dwóch podręczników procedury karnej.
Ekspert Sejmowej Komisji Śledczej mającej zbadać aferę Rywingate.
Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim (1995) i Komandorskim (2000) Orderu Odrodzenia Polski.
Wybrane publikacje Przebieg procesu karnego, C.H. Beck Warszawa 2004 Kodeks postępowania karnego i inne teksty prawne Wydanie X, C.H. Beck Warszawa 2004 Prawo karne procesowe – część ogólna, C.H. Beck Warszawa 2007
Życie prywatne Jego synem jest Krzysztof Grajewski.
Przypisy