Organizator działalności oświatowej w Galicji 28 października 1906 r. ponownie został aresztowany na ulicy pod nazwiskiem „Albert Muller”. Został jednak rozpoznany. 21 marca 1907 r. otrzymał wyrok 2,5 roku więzienia, z zaliczeniem 10 miesięcy aresztu z 1905 r. Wyrok odbywał w więzieniu na Mokotowie, a następnie od 16 maja 1907 r. w Łomży. Więzienie opuścił 26 lutego 1908 r. chory na gruźlicę. Natychmiast wyjechał do Cieszyna, a następnie Krakowa. Po rozłamie w PPS nie mógł znaleźć miejsca, będąc zwolennikiem opcji „centrowej” lub „integralistycznej”, nieopowiadającej się za żadną ze stron rozłamu. Poświęcił się działalności publicystycznej w pismach „Krytyka”, „Sfinks”, organizował odczyty. Organizował wiece i zebrania, uczestniczył w pracach Zarządu Uniwersytetu Ludowego im. Adama Mickiewicza.
Odegrał wybitną rolę w organizowaniu Wydziału Oświatowego Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego, co następnie było kontynuowane przez Kazimierza Czapińskiego. Po otrzymaniu informacji o nieuleczalności choroby, nie chcąc być ciężarem dla innych, zastrzelił się 20 stycznia 1910 w Krakowie w Hotelu „Pod Różą”.
Został pochowany na cmentarzu żydowskim w Krakowie. Komitet uczczenia pamięci pod przewodnictwem Bolesława Limanowskiego ufundował pamiątkowy grobowiec.