Po zakończeniu II Wojny Światowej, za swoją działalność w czasach wojny był więziony przez władze okupacyjne, jednak po trzech latach został zwolniony z więzienia. W latach 50. powrócił do polityki, odgrywając kluczową rolę w konsolidacji japońskiego obozu konserwatywnego i powstaniu Partii Liberalno-Demokratycznej (PLD), przez co jest też uważany za jednego z twórców systemu 1955 roku, w czasach którego trwania PLD była dominującą siłą na japońskiej scenie politycznej. W latach 1955-1956 był Sekretarzem Generalnym PLD, a od 1957 do 1960 roku był jej Przewodniczącym. Jednocześnie z tą funkcją, piastował urząd premiera.
W trakcie piastowania przez niego urzędu premiera, podpisanie przez jego rząd Japońsko-amerykańskiego traktatu o wzajemnej współpracy i bezpieczeństwie oraz nadużycia partii rządzącej podczas procesu ratyfikacji traktatu w 1960 roku, wywołały największą w historii współczesnej Japonii falę protestów i zamieszek, które zmusiły go do rezygnacji ze stanowiskaEncyklopedia Powszechna PWN, tom 2, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1974, s. 471..