Käsemann stosuje podwójne kryterium weryfikacji w tradycji synoptycznej. Według niego logion Jezusa wtedy można uznać za oryginalny, kiedy nie można go sprowadzić ani do środowiska hebrajskiego, ani do życia i nauczania pierwszych chrześcijan. Do tego Käsemann dodaje kryterium wielokrotnego odniesienia i zgodności logionu z innymi słowami Jezusa, uznanymi za oryginalne. Te kryteria stanowią, według niego, podstawę w badaniach nad zagadnieniem Jezusa historii. Dostrzega on ponadto w apokaliptyce żydowskiej, w kontekście której zresztą umieszcza przesłanie Jezusa, element źródłowy dla Pawłowej doktryny o usprawiedliwieniu i całej teologii Nowego Testamentu. Określa on apokaliptykę jako „matkę teologii chrześcijańskiej”. Jego komentarz do Listu do Rzymian, opublikowany w 1973 r. stał się standardową lekturą dla całego pokolenia biblistów.