Hewitt związana była z lewym skrzydłem partii i należała do zwolenników Tony’ego Benna. W 1981 r. publicznie potępiła tych lewicowych laburzystów, którzy nie głosowali na Benna podczas wyborów wiceprzewodniczącego partii, co umożliwiło zwycięstwo Denisowi Healeyowi. W 1983 r. Hewitt została kandydatką laburzystów w okręgu Leicester East, ale przegrała tam różnicą 993 głosów z kandydatem konserwatystów, Peterem Bruinvelsem. Po tej porażce Hewitt została sekretarzem prasowym lidera laburzystów Neila Kinnocka. Do Izby Gmin dostała się po wyborach powszechnych w 1997 r. z okręgu Leicester West, który reprezentuje do dziś. Swoją pierwszą mowę w parlamencie wygłosiła 3 lipca 1997 r.
W parlamencie została członkiem Komisji ds. bezpieczeństwa socjalnego. W 1998 r. została członkiem rządu jako ekonomiczny sekretarz skarbu. W 1999 r. została ministrem stanu w ministerstwie handlu i przemysłu odpowiedzialnym za drobną przedsiębiorczość oraz handel internetowy. Po wyborach w 2001 r. została członkiem gabinetu jako minister handlu i przemysłu. Została również powołana do Tajnej Rady. W maju 2005 r. została ministrem zdrowia. Na tym stanowisku dała się poznać jako zwolenniczka całkowitego zakazu palenia w miejscach publicznych (co ostatecznie stało się prawem 1 lipca 2007 r.).