thumb|240px|Przykład tzw. uśmiechu archaicznego Archaiczny uśmiech – charakterystyczny grymas występujący na obliczu greckich posągów z okresu archaicznego.
Ten „konwencjonalny uśmieszek archaiczny” (K. Kumaniecki)Kazimierz Kumaniecki: Historia kultury starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: PWN, 1972, s. 127. stanowił typowy element rzeźbionych wyobrażeń nagich mężczyzn (kurosów) oraz odzianych kobiet (kor), przedstawianych w absolutnym bezruchu jako wcielenie idealnego piękna w sztuce tamtej epoki. Pojawia się w połowie VIII wieku p.n.e. i zanika ok. 480 p.n.e.Benedetto Bravo, Ewa Wipszycka: Historia starożytnych Greków. T. 1: Do końca wojen perskich. Warszawa: PWN, 1988, s. 376-377. Rozpowszechniony w drugiej ćwierci VI wieku p.n.e. na twarzach o nieco skośnych, migdałowatych oczach i pogrubionych wargach, trochę później wiąże się ze zmianą rzeźbiarskiego wyrazu oblicza, jaka w sztuce Greków nastąpiła pod koniec tegoż stuleciaPierre Lévêque: Świat grecki. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973, s. 224..